Καρκίνος του Νεφρού

Ο καρκίνος του νεφρού είναι η τρίτη συχνότερη από τις ογκολογικές παθήσεις του ουροποιητικού μας συστήματος. Η υψηλότερη επίπτωση παρατηρείται σε ηλικία μεταξύ 50 και 70 ετών με μία αναλογία 3:2 υπέρ των ανδρών. Το πιο συχνό είδος είναι ο νεφροκυτταρικός καρκίνος που αντιπροσωπεύει περίπου το 80% των περιπτώσεων.

Είδη καρκίνου του νεφρού

Νεφροκυτταρικός καρκίνος (RCC)-ο πιο κοινός τύπος
Μεταβατικοκυτταρικός καρκίνος-ξεκινά από τον ουρητήρα ή την νεφρική πύελο
Σαρκωματώδης μορφή- ο πιο επιθετικός
Όγκος Wilms – σπάνιος όγκος που εμφανίζεται κυρίως σε παιδιά.

Παράγοντες κινδύνου και συμπτώματα

Οι αιτιολογικοί παράγοντες περιλαμβάνουν το κάπνισμα, την παχυσαρκία, την μη ελεγχόμενη υψηλή αρτηριακή πίεση, το οικογενειακό ιστορικό αλλά και ορισμένα κληρονομικά νοσήματα (σύνδρομο von Ηippel Lindeau).

Συμπτώματα του καρκίνου του νεφρού

αίμα στα ούρα (αιματουρία)- αποτελεί το πιο συχνό σύμπτωμα της νόσου
πόνος στην πλάτη ή στην κοιλιακή χώρα
ανεξήγητη απώλεια βάρους
κόπωση, πυρετός χωρίς αιτία
υψηλή αρτηριακή πίεση

Διάγνωση του καρκίνου του νεφρού

Ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό των νεφρικών όγκων θα διαγνωσθούν στα πλαίσια κάποιου τυχαίου ελέγχου (υπερηχογραφήματος ή CT). Η πρώιμη διάγνωση της νόσου έχει μεγάλη αξία καθώς αυξάνεται η πιθανότητα ίασης (μετά από χειρουργική αντιμετώπιση). Εξέταση εκλογής για την διάγνωση του καρκίνου του νεφρού είναι η αξονική τομογραφία πριν και μετά την ενδοφλέβια λήψη σκιαγραφικού. Ισότιμη διαγνωστική αξία έχει και η μαγνητική τομογραφία η οποία προτιμάται κυρίως σε ασθενείς με πιθανή φλεβική διήθηση.

Η βιοψία του όγκου δε συνιστάται στην προεγχειρητική διάγνωση του καρκίνου του νεφρού γιατί υπάρχει πάντα αυξημένος κίνδυνος διασποράς της νόσου και επιπλέον τα αποτελέσματα της ιστολογικής εξέτασης με αυτή τη μέθοδο δεν είναι πάντα έμπιστα.

Θεραπεία

Η αντιμετώπιση του καρκίνου του νεφρού είναι χειρουργική και περιλαμβάνει είτε την ριζική νεφρεκτομή είτε την μερική νεφρεκτομή. Η πρώτη ενδείκνυται σε όλες τις περιπτώσεις όγκων μέγιστης διαμέτρου >7 εκατοστά ενώ η δεύτερη σε μικρότερούς όγκους. Στη μερική νεφρεκτομή αφαιρείται μόνο το τμήμα του νεφρού που πάσχει και όχι ολόκληρο το όργανο. Οι παραπάνω επεμβάσεις πλέον γίνονται είτε λαπαροσκοπικά είτε ρομποτικά (ενδοσκοπικές τεχνικές). Με αυτές τις μεθόδους πετυχαίνουμε ελάχιστο χρόνο παραμονής στην κλινική για τον ασθενή (έως δύο ημέρες), μικρότερο μετεγχειρητικό πόνο καθώς και καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα (μικρότερες τομές). Η επέμβαση πραγματοποιείται με γενική αναισθησία. Οι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να ζήσουν απολύτως φυσιολογικά μετά την αφαίρεση του ενός νεφρού αρκεί να παρακολουθούνται σε ετήσια βάση από νεφρολόγο.