Καρκίνος Πέους

Ο καρκίνος του πέους είναι ένας σχετικά σπάνιος (<1% των ανδρών στην Eυρώπη) αλλά σοβαρός τύπος καρκίνου ο οποίος συνήθως αναπτύσσεται από τα κύτταρα του δέρματος ή της βλεννογόνου επιφάνειας του πέους. Η πρώιμη διάγνωση είναι καθοριστική για την επιτυχή αντιμετώπιση και διατήρηση της ποιότητας ζωής του ασθενή.

Ποιοι οι παράγοντες κινδύνων;

Λοίμωξη από τον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV)
Κάπνισμα
Πτωχή υγιεινή στη περιοχή του πέους
Ηλικία-Ο καρκίνος του πέους είναι συνηθέστερος στους άντρες άνω των 50 ετών
Χρόνια φλεγμονή από το σμήγμα που παράγεται στην περιοχή
Φίμωση – η μη αντιμετώπιση της, μπορεί να οδηγήσει σε εμφάνιση λοιμώξεων στην περιοχή και αυτές με τη σειρά τους σε ανάπτυξη καρκίνου του πέους

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Επιμονή αλλοιώσεων στο δέρμα του πέους (κοκκινίλες, εξανθήματα, οίδημα ή πάχυνση της επιδερμίδας)
Έλκη ή πληγές που δεν επουλώνονται — εμφανίζονται συνήθως στην βάλανο και στο τελικό τμήμα του πέους την ακροποσθία.
Αλλαγές στο χρώμα ή στην υφή του δέρματος ή της βαλάνου
Διόγκωση η οζίδια (σκληρές μάζες)
Αιμορραγία η ασυνήθιστες εκκρίσεις
Πόνος ή ευαισθησία στην περιοχή.
Διογκωμένοι λεμφαδένες στην βουβωνική χώρα

Οποιαδήποτε από τα παραπάνω συμπτώματα επιμείνει πέραν των 2-3 εβδομάδων πρέπει να κινητοποιεί άμεση ιατρική αξιολόγηση.

Διάγνωση-πως γίνεται;

Η έγκαιρη διάγνωση και παρέμβαση οδηγεί σε εξαιρετικά υψηλά ποσοστά ίασης και ελαχιστοποιεί την ανάγκη για επιθετικές θεραπείες. Η βλάβη συνήθως εμφανίζεται με τη μορφή έλκους κυρίως στη βάλανο και την ακροποσθία (τελικό τμήμα του πέους), χωρίς να αποκλείεται φυσικά η προσβολή οποιουδήποτε άλλου σημείου. Ο Ιατρός θα εξετάσει κλινικά την βλάβη και αν την κρίνει ύποπτη θα υποβάλλει τον ασθενή σε βιοψία αυτής. Αυτή επιτυγχάνεται είτε με χειρουργική εκτομή της βλάβης είτε με τη χρήση ειδικής βελόνας (για επιφανειακές οι μικρές βλάβες).

Ακολουθεί η παθολογοανατομική εξέταση η οποία θα καθορίσει αν πρόκειται για καρκίνωμα πλακωδών κυττάρων (το συχνότερο) καθώς και το βαθμό διαφοροποίησης της νόσου. Η σταδιοποίηση της νόσου (προσδιορισμός εξάπλωσής της) γίνεται με υπερηχογράφημα (για έλεγχο γειτονικών λεμφαδένων βουβωνικής χώρας), με μαγνητική τομογραφία (εκτίμηση
διήθησης των σηραγγωδών σώματος), με αξονική τομογραφία ή με PET/CT σε υποψία απομακρυσμένων μεταστάσεων.

Τέλος δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι ο καρκίνος του πέους μεθίσταται αρχικά στους βουβωνικούς λεμφαδένες. Ως εκ τούτου συστήνεται ο εξονυχιστικός έλεγχος αυτών με βιοψία ή εφαρμόζοντας την τεχνική φρουρού λεμφαδένα.

Θεραπεία του καρκίνου του πέους

Η θεραπεία του καρκίνου του πέους εξαρτάται από το στάδιο, το μέγεθος και την εντόπιση του όγκου, την γενική κατάσταση της υγείας του ασθενούς καθώς και από την εμπλοκή ή όχι λεμφαδένων ή άλλων οργάνων.

Έτσι σε περιπτώσεις επιφανειακού καρκινώματος in situ (cis) η θεραπεία περιλαμβάνει την εφαρμογή τοπικής κρεμάς, τη χρήση laser ή κρυοπηξίας καθώς και την χειρουργική εκτομή της βλάβης απομακρύνοντας έτσι την προσβεβλημένη περιοχή του δέρματος.

Οι ενδεδειγμένες θεραπευτικές επιλογές για τον διηθητικό (προχωρημένο) καρκίνο του πέους είναι:

Χειρουργική επέμβαση. Πραγματοποιείται είτε αφαίρεση κάποιου τμήματος του πέους (μερική πεεκτομή) είτε ακόμα και ολόκληρου του πέους(ολική πεεκτομή). Η επέμβαση συχνά συνδυάζεται με ακτινοβολία και χημειοθεραπεία για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της νόσου
Ακτινοθεραπεία. Διενεργείται σε επιφανειακές βλάβες (εναλλακτική της χειρουργικής) και μετεγχειρητικά σε προσβεβλημένους λεμφαδένες
Χημειοθεραπεία εφαρμόζεται προεγχειρητικά (νεοεπικουρική) ή μετεγχειρητικά (επικουρική) σε μεταστατική νόσο ή σε ανεγχείρητους λεμφαδένες
Λεμφαδενικός καθαρισμός. Απαιτείται σε περιπτώσεις διήθησής τους. Περιλαμβάνει την χειρουργική αφαίρεση των γειτονικών λεμφαδένων της βουβωνικής χώρας ή ακόμα και των πυελικών λεμφαδένων

Ποια είναι η πρόγνωση;

Όταν η νόσος διαγνωστεί στα αρχικά στάδια τότε η πενταετής επιβίωση αγγίζει το 90%. Σε προχωρημένες περιπτώσεις όπου μπορεί να έχουμε μετάσταση στους λεμφαδένες ή σε άλλα όργανα του σώματος το παραπάνω ποσοστό μειώνεται σημαντικά.