Φίμωση

Η φίμωση είναι μια κατάσταση κατά την οποία παρατηρείται στένωση της ακροποσθίας (η δερματική πτυχή που καλύπτει την κεφαλή του πέους) με αποτέλεσμα να είναι δύσκολη ή ακόμα και αδύνατη η αποκάλυψη της βαλάνου. Η φίμωση μπορεί να εμφανιστεί σε βρέφη, παιδιά αλλά και σε ενήλικες και διακρίνεται σε φυσιολογική και παθολογική.

Φυσιολογική φίμωση

Η φυσιολογική φίμωση είναι κοινή σε βρέφη και μικρά παιδιά. Σε αυτή την ηλικία η ακροποσθία είναι συχνά προσκολλημένη στην βάλανο, εμποδίζοντας την αναδίπλωση της. Αυτή η κατάσταση είναι φυσιολογική και συνήθως επιλύεται από μόνη της με την πάροδο του χρόνου, καθώς η ακροποσθία αρχίζει να χαλαρώνει και να διαχωρίζεται από την βάλανο.

Παθολογική φίμωση

Η παθολογική φίμωση εμφανίζεται όταν η ακροποσθία δεν μπορεί να τραβηχτεί πίσω λόγω ουλώδους ιστού, φλεγμονής ή μόλυνσης. Αυτή η κατάσταση μπορεί να προκαλέσει δυσφορία πόνο και προβλήματα στην υγιεινή του πέους. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η φίμωση μπορεί να οδηγήσει και σε πιο σοβαρά προβλήματα, όπως είναι η παραφίμωση όπου η ακροποσθία παγιδεύεται πίσω από την βάλανο και δεν μπορεί να επιστρέψει στην φυσική της θέση.

Αιτίες

Οι κύριοι αιτίες της παθολογικής φίμωσης περιλαμβάνουν:

επαναλαμβανόμενες μολύνσεις της ακροποσθίας ή της βαλάνου (βαλανίτιδα)
τραυματισμοί της ακροποσθίας που οδηγούν σε ουλώδη ιστό
φλεγμονώδεις καταστάσεις όπως η σκληροατροφική λειχήνα
σακχαρώδης διαβήτης, πτωχά ρυθμισμένος.

Συμπτώματα

Τα συμπτώματα της φίμωσης μπορεί να περιλαμβάνουν

δυσκολία ή πόνο κατά την ούρηση
πόνο κατά την σεξουαλική επαφή
φλεγμονή ή ερυθρότητα της ακροποσθίας και της βαλάνου
εκκρίσεις από την ακροποσθία

Θεραπεία

Η θεραπεία της φίμωσης εξαρτάται από την σοβαρότητα της κατάστασης και την αιτία της. Οι επιλογές περιλαμβάνουν:

Τοπικές κρέμες με κορτικοστεροειδή: Μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση της φλεγμονής και στην αύξηση της ελαστικότητας της ακροποσθίας
Ελαστικές ασκήσεις της ακροποσθίας: Σταδιακό και ήπιο τέντωμα της ακροποσθίας μπορεί να βοηθήσει στην αναδίπλωσή της
Περιτομή: Χειρουργική αφαίρεση της ακροποσθίας συνήθως συνιστάται όταν οι συντηρητικές μέθοδοι δεν είναι αποτελεσματικές, ή κατόπιν επιθυμίας του ίδιου του ασθενούς. Η επέμβαση πραγματοποιείται κατόπιν τοπικής αναισθησίας με χρήση περιοχικού αναισθητικού, ή με πρόκληση μέθης από το αναισθησιολογικό τμήμα. Διαρκεί περίπου 45 λεπτά και αποτελεί μια διαδικασία ανώδυνη, πλήρως αποτελεσματική με ολιγόωρη παραμονή του ασθενή στο χώρο της κλινικής.